Nargis is 16 jaar oud, ze is de jongste thuis en het enige meisje. Ze heeft drie broers waarvan slechts één gestudeerd heeft en ook afgestudeerd is. Haar vader is een dagwerker in de bouw. In Afghanistan gaat een dagwerker zich ’s morgens opstellen langs de kant van de weg tot ze worden opgehaald door een bouwfirma die werkkrachten nodig heeft die dag. Sinds de Taliban aan de macht is, heeft de vader alsmaar minder werk. Hij vertrekt iedere morgen thuis in de hoop opgepikt te worden, maar komt heel vaak terug zonder gewerkt te hebben. Nargis vindt het heel erg pijnlijk om de droeve blik in haar vaders ogen te zien wanneer hij dan zo terug thuis komt.
Eén van haar broers herstelt fietsen in een werkplaats en brengt zo wat geld binnen voor de familie. Gelukkig steunt de familie Nargis om te studeren, ook al zitten ze in een slechte financiële situatie en zijn ze zelf ongeschoold. Nargis woont in Regrishan, zo’n 30 minuten wandelen van de school. Eén van haar broers begeleid haar dagelijks naar school en terug.
Taliban aan de macht
Toen de Taliban aan de macht kwam in augustus 2021 zat Nargis in de 8e graad. Ze was haar thuis aan het voorbereiden op haar laatste examen toen ze hoorde dat de Taliban Kabul was binnengevallen.
“Ik had nog nooit Taliban gezien maar wat ik over hen had gehoord was voldoende om grote schrik te hebben. Sinds die dag gaan we nergens meer heen. Niet op restaurant en ook niet naar het park. Zelfs niet naar de vrouwentuin in Kabul die voorheen enkel door vrouwen mocht bezocht worden. De enige plek buitenshuis waar ik heen ga, is de school. Ik geniet er enorm van om samen met mijn vriendinnen te studeren en de leerkrachten te ontmoeten. Het geeft me hoop en maakt me sterker om te vechten voor mijn leven, mijn bestaan en mijn toekomst.”
Droom
Van kinds af aan droomt Nargis ervan om dokter te worden. Maar in de huidige situatie met alle beperkingen voor meisjes twijfelt ze of ze die droom ooit zal kunnen waarmaken. Toch geeft ze niet op en studeert ze hard. Ze maakt er het beste van en hoopt dat het Taliban regime snel valt en dat ze onder een andere regering haar studies uiteindelijk kan verder zetten.
Fotografie
Haar hobby is fotografie en laatst kon ze op school enkele van haar foto’s tentoonstellen. Het doel van haar foto’s is om solidariteit tussen verschillende etnische groepen aan te tonen. “We wonen in een land met verschillende etnische groeperingen en we moeten deze verschillen aanvaarden. Afghanistan is er voor ons allemaal, niemand mag worden uitgesloten. Ik geloof dat als we elkaar accepteren en aanvaarden dat het land voor ons allemaal is, we niet in deze tragedie zouden zitten. We moeten voor elkaar zorgen, zorgen voor ons land en voor onze toekomst. Geen enkele buitenstaander zal het voor ons doen en we mogen dit ook niet verwachten. We moeten het zelf doen.”
Enkele foto’s van Nargis waarbij ze wil duidelijk maken dat etniciteit er niet toe doet en waarbij ze het leven van vrouwen in Afghanistan vandaag wil aantonen:
